Zoeken
  • suzannezandstra

Het grote borstvoedingsavontuur

Als mij werd gevraagd of ik borstvoeding zou willen geven zei ik altijd volmondig 'ja'. Het idee dat ik mijn baby kon voeden op de manier waarop de natuur het bedacht had, stond mij wel aan. Geen idee had ik toen wat er verder allemaal bij zou komen kijken. Wel had ik gehoord dat de eerste twee weken pittig konden zijn en dus had ik Mark de instructie gegeven mij in ieder geval door die eerste twee weken heen te loodsen. Daarna zouden we wel weer verder kijken.


Noortje werd geboren en 'the golden hour' ging zoals in de boekjes omschreven. Zodra ze was bijgekomen ging ze op zoek naar de borst, en jawel ze hapte nog aan ook! Ik kon mijn ogen niet geloven.


In de kraamweek kwam de eerste hindernis. Noortjes gewicht nam af, wat heel normaal is, maar mijn borstvoeding kwam nog net niet lekker op gang. Ondanks de onzekerheid die dat met zich meebracht was ik vastberaden om door te gaan. Noortje was toen te moe om goed te drinken, ze viel na 1 minuut al in slaap aan de borst. Daarom kozen we ervoor om een kolf te huren om mijn productie te stimuleren en Noortje enkele keren bij te voeren met een spuitje. Dit pepte haar goed op, de kraamverzorgende (die overigens he-le-maal geweldig was!!! Van mij mocht ze hier komen inwonen..) noemde het een dextrotje (haha) en het gaf haar net het zetje om beter aan de borst te gaan drinken. Mijn productie kwam op gang en nu wist ik het zeker, ik wil doorgaan met de borstvoeding!


Een van de voordelen die ik heb ervaren zijn de nachtvoedingen. Ondanks dat het zwaar was om in de eerste maanden 's nachts elke 2 a 3 uur wakker te worden voor een voeding, merkte ik dat ik na een voeding heel gemakkelijk weer in slaap viel. Geen gehannes met flesjes midden in de nacht en door de co-sleeper die aan ons bed stond kon ik zelfs onder de warme dekens blijven. Op dit moment drinkt ze meestal nog 1 keer in de nacht. Erg vind ik dat niet, want dat zorgt ervoor dat mijn productie goed op pijl blijft en na het voeden vallen we samen weer in slaap.


Wat ik wel heftig heb gevonden (en nog steeds vind) is hoe verbonden het drinken aan de borst is met mijn emotie. Alles heb ik voorbij zien komen: de borst weigeren, zuigverwarring, gewoon geen trek?, 's nachts veel drinken en 's ochtends geen zin om te drinken (niet fijn als je met volle borsten naar je werk moet, of in de ochtend al moet beginnen met kolven), knobbeltjes in de borst die richting een ontsteking gaan, en nog veel meer uitdagingen. Als Noortje niet lekker drinkt aan de borst, zorgt dat jammer genoeg voor tranen bij mij. Melodramatisch vraag ik mij dan af of het borstvoedingsavontuur misschien wel voorbij is...


Ik krijg ik wel eens de vraag, hoelang ik nog door wil gaan. Mijn eerlijke antwoord is dat ik echt geen idee heb. Zolang de voordelen afwegen tegen de nadelen? Het kolven op werk is op zijn zachts gezegd niet mijn hobby.. En ook als Noortje afgeleid is en niet de rust heeft voor de borst, maar wel een flesje afgekolfde melk wegklokt, springen de tranen in mijn ogen. Toch haal ik (en naar mijn idee Noortje) er ook nog enorm veel voldoening uit. Ik vind het onbetaalbaar als ze tevreden drinkt en met haar handje kriebelt in mijn zij. Daar kan op dit moment nog niets tegenop. Ook het idee dat ze al mijn antistoffen meekrijgt vind ik een geschenk van onschatbare waarde.


Joh, weet je wat, ik ga gewoon lekker door en we zien wel waar het schip strandt. Ik zou het ergens ook wel grappig vinden als ik zo'n type blijk te zijn die doorgaat totdat andere het een beetje raar vinden (haha). Als Noortje en ik daar beide behoefte aan hebben, kan de rest mij gestolen worden!


Joe! ;)


Liefs,

Suus


P.s. de facebookgroep 'Kolven en borstvoeding' was ook altijd een erg fijne plek om vragen te stellen en meer te leren over borstvoeding en alles wat erbij komt kijken.

https://www.facebook.com/groups/kolven.en.borstvoeding







Recente blogposts

Alles weergeven